اشعار مرتضی قلی زاده بابک

به آدرس زیر مراجعه کنید . با تشکر

http://mortezagholizadeh.persianblog.ir/

http://mortezagholizadeh.persianblog.ir/

مگر در چشم من آوار بغضم را نمی بینی

و یا بر چهره ام آثار بغضم را نمی بینی

چگونه از جدایی حرف باید زد نمیدانم

تو در راه گلو دیوار بغضم را نمی بینی

من از پیش تو خواهم رفت عشقم را نمی فهمی

جنون حاصل از تکرار بغضم را نمی بینی

نگاهم می کنی از چشم هایت خنده می ریزد

مرا می بینی و انگار بغضم را نمی بینی

به دلیل مشکلات کاری متاسفانه در دوهفته ی گذشته نتوانستم

در کانون ادبی حضور داشته باشم با اینکه از طریق پیامک به دوستانی که

تلفنشون رو داشتم اعلام کردم اما باز از همگی عذر خواهی می کنم

و به اطلاع دوستان می رسانم کلاس روز شنبه ۲۹/۸/۸۹ بر قرار است

و بنده نیز هستم .

با تشکر قلی زاده

فریاد کشید از نفس افتاد قناری

آنقدر به درد دل او گوش ندادند

تا پر شد از اندوه و پس افتاد قناری

**********************************************

تمام عمر خود را نان خریدم

برای دردها درمان خریدم

چرا عشق تو را آسان ببازم؟

مگر این تحفه را ارزان خریدم؟

************************************

خورشید شما هر آن زمان تابیده

ابری شده آسمان ما ، باریده

حالا که هوا ، هوای پرواز شده

انگار کسی بال و پرم را چیده

********************************

بدي دیدم ره سازش گرفتم

تو ساحل بودی و من موج وحشی

در آغوش تو آرامش گرفتم

**********************************

چه خوبست اینکه دنیای تو باشم

تمام آرزوهای تو باشم

دلیل بی کسی های من ، ای کاش

که من امید فردای تو باشم

**********************************

*******************************************************************

به باغ دل ، گل امید آمد

قناری مست و بی تردید آمد

تمام باغ را بوسید با شوق

نسیم عشق از تبعید آمد

****************************

نسیم عشق بی تردید آمد

به باغ دل ، گل امید آمد

تمام باغ را بوسید با شوق

قناری مست از تبعید آمد

نمی دانست معنای خطر را

ندیدی ،  بوسه باران کرد با شوق

درخت عشق لبهای تبر را

دلم را دور خود پروانه کردی

نشستی روبروی چشمهایم

دوباره موی خود را شانه کردی

میبینم اینجا گرگها را در كمينم

ای عشق می دانم که با من بی وفایی

اما تو را می پرورم در آستینم

نام همه در دفترت ثبت است اما

در سطرهای خاطراتت نقطه چینم

گاهی هم آغوشند با هم آب و آتش

گاهی که روی اشکهایت می نشینم

هر بار میگویم که ای دیوانه آرام

اما تو میگویی :(همینم  که همینم)

بی بال می خواهی که دنبالت بیایم

من آسمانی نیستم اهل زمینم